Mondrot…

In het verleden, toen er nog erg veel kousebandslangen als wildvang geïmporteerd werden, kwam mondrot (Stomatitis ulcerosa) veel vaker voor dan heden ten dage.
Nu komen de meeste kousebandslangen in de hobby via een kweker.
Echter, uitsluiten kun je het niet en als je er mee te maken krijgt word je daar niet vrolijk van.
Stomatitis is een ontsteking van de mondslijmvliezen. Ulcerosa betekent dat er sprake is van zweervorming.

De eerste verschijnselen zijn dat het mondslijmvlies enigszins gezwollen is waardoor de kaken niet meer goed op elkaar aansluiten. Het mondslijmvlies ziet rood en opgezwollenin plaats van roze-achtig. Ook weigert een zieke slang gewoonlijk voedsel en wrijft met de bek ergens langs door de irritatie in de bek.

Enige dagen later ontstaan er ettervormende zweertjes die je herkent aan de creme/gelige, kaasachtige substantie (pus) die om de tanden heen verschijnen. Dit leidt er soms toe dat er tanden uitvallen en dat er gaatjes in het tandvlees ontstaan. De slijmproduktie is verhoogd wat op den duur de ademhaling bemoeilijkt.

Aangezien Stomatitis ulcerosa een bacteriële infectie is, breidt deze zich razendsnel uit naar de slokdarm. Ook is een longontsteking een vaak voorkomend verschijnsel, omdat de bacterieën ook hier terecht kunnen komen. Vaak gaat het om o.a. de volgende bacteriën: Pseudomonas fluorescens Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens, Pasteurella haemolytica, Aeromonas species, etc. Ook kan de oorzaak een schimmel zijn (Candida albicans), maar dit komt veel minder vaak voor.

Stomatitis ulcerosa bij een Boa constrictor
Stomatitis ulcerosa bij een Boa constrictor

Wanneer zich deze verschijnselen openbaren neem je meteen contact op met een dierenarts. Er moet namelijk een antibiogram gemaakt worden. Dit is een overzicht van de gevoeligheid voor bacteriedodende middelen. De meeste bacteriën die Stomatitis ulcerosa veroorzaken zijn weinig gevoelig voor de gangbare antibiotica, dus er zal een doelgericht beleid bepaald moeten worden door laborant en dierenarts.

Belangrijke redenen waarom deze kwaal ontstaat zijn een slechte voedingstoestand, slechte leefomstandigheden en slechte hygiene. Het ontstaat niet altijd in de bek, maar soms ook wel elders in het lichaam.

Onbehandeld leidt deze kwaal onherroepelijk tot de dood.

 

 

 De behandeling…

Bij de eerste verschijnselen zet je het zieke dier meteen in een quarantaineterrarium. Dit dagelijks reinigen en om de paar dagen ontsmetten met bijv. Hibicet.

Hibicet...
Hibicet…

Het terrarium waar het zieke dier inzat wordt ook nauwgezet gereinigd en ontsmet.
Omdat het dier waarschijnlijk al een poosje niet gegeten heeft, is het zaak om de slang weer aan het eten te krijgen en dat er vocht toegediend wordt als er sprake is van uitdroging. Probeer extra vitaminen e.d. aan het voedsel toe te voegen ter ondersteuning van de conditie.
Inmiddels is natuurlijk de dierenarts ingeschakeld!
Haal bij de apotheek een fles “Zoutzuur één normaal”. Voeg aan het drinkwater 6 ml van deze vloeistof aan 1 liter water toe. Dit blijf je zeker een maand doen. Het drinkwater moet dagelijks ververst worden. Doe ditzelfde ook bij de eventuele dieren die in het terrarium zaten waarin het zieke dier zat. Dus ook een maand het drinkwater aanzuren met “HCL één normaal”.
De loszittende tanden en stuken weefsel in de bek dienen voorzichtig te worden verwijderd (dierenarts) met bijv. een wattenstaafje en pincet. Hierna spoel je de bek met aangezuurd water (12 cc HCL, één normaal” per liter water en dit moet 2 tot 4 keer per dag herhaald worden. Breng een door de dierenarts voorgeschreven antibioticazalf of -poeder aan volgens voorschrift. Dit natuurlijk alleen als microscopisch onderzoek heeft uitgewezen dat het om een bacteriële besmetting gaat.
Wanneer het gaat om een schimmel-besmetting, dan helpt antibiotica niet en dient er een antischimmelpreparaat gebruikt te worden zoals bijv. Nystatine.
Mocht dit alles niet het gewenste resultaat opleveren, overleg dan met een op reptielengebied deskundige dierenarts.

 


Hit Counter provided by Skylight