Kousebandslangen.nl - De ziektes

Thiaminase - Pokken - Mondrot - Parasieten - Longontsteking - Vervellingsproblemen

HOME


Persoonlijke hygiëne

Wanneer je meerdere terraria hebt is het raadzaam om tijdens de werkzaamheden je handen goed te wassen tussen twee bakken in.
Beste methode is...
Maak je werk in terrarium 1 helemaal klaar.
Was nu je handen met gewone zeep. Wrijf je ingezeepte handen minsten 10 seconden stevig over elkaar. Hierdoor komen eventuele wormeitjes, bloedmijten of andere ziekmakers los van de huid.
Spoel nu je handen onder zo heet mogelijkwater (+ 45 °C.) af terwijl je je handen weer stevig over elkaar wrijft.
Droog ze niet aan een handdoek af. Schud de druppels er zoveel mogelijk af en begin met het volgende terrarium.
Eventueel kun je je handen afdrogen met keukenpapier dat je weggooit na gebruik.
Doe dit in principe tussen elk terrarium als je op zeker wil spelen.


Doe dit in ieder geval wanneer je een zieke of een van ziek zijn verdachte slang vezorgd hebt!
Wrijf je handen na het wassen ook in met desinfectievloeistof, zoals alcohol. Vraag je apotheker of dierenarts om advies in deze.
Zelf gebruik ik, als ik iets niet vertrouw, wegwerphandschoenen.

De beste verzorgings-volgorde tussen je terraria is om de dieren (als dat mogelijk is) in volgorde van aanschaf te verzorgen.
De laatst aangeschafte komt dus ook als (voor-)laatste aan de beurt. Als allerlaatste komen de dieren die ziek zijn. Het quarantainegedeelte dus.

Dit alles lijkt overdreven en "veel werk", maar neem van mij aan, als je eenmaal een uitbraak van bijvoorbeeld bloedmijt in al je terraria hebt, dan heb je nog veeeeeeeeel meer werk.

 

Kousebandslangen.nl - Thiaminase

Thiaminases zijn enzymen die de thiamine-moleculen splitsen/afbreken en inactief maken. Thiamine is Vitamine B1. Eenzymen zijn door cellen van levende organismen geproduceerde eiwitten die de snelheid van bepaalde organische reacties kunnen beïnvloeden.
De stof thiaminase is pas in 1932 ontdekt. Nadat zilvervossen (bontproduktie) dagelijks gevoerd werden met meer dan 10% rauwe vis raakten de dieren verlamd. Nadat er Vitamine B1 aan dit voedsel werd toegevoegd waren de problemen voorbij.
In het algemeen kun je stellen dat er twee types thiaminase zijn..

Type 1 - Dit is de meest voorkomende vorm. Type 1 wordt o.a. gevonden in vis, schaaldieren, varens en sommige bacteriën (o.a. in bepaalde darmbacteriën van de mens). Deze vorm is voor ons van belang.
Type 2 - Komt voor in bepaalde bacteriën. Ik ben geen diëtist of chemicus of bioloog, dus ik kan er verder ook niks over vertellen.

Thiaminase is het meest actief bij temperaturen tussen de 30 en 40 °C.

Voor de kousebandslangenliefhebber is het van belang wat je moet doen om te voorkómen dat je slangen ziek worden door de thiaminase. Zie de lijst van vissen hieronder om te kijken welke soorten wél of géén thiaminase bevatten.
Eigenlijk is het heel simpel. Verwarm alle vis (diepvries of vers, dat maakt niet uit) ca. vijf minuten in water van ca. 80 °C. en de thiaminase is onwerkzaam. Ook kun je extra Vitamine B1 toevoegen aan het voedsel. Dit is verkrijgbaar bij een apotheek.

Ik heb altijd de vis verwarmd, maar doordat de vis hierdoor zacht en soppig wordt ben ik hier mee gestopt. De enige hele vis die ik geef is spiering (Osmerus eperlanus) en die bevat wel thiaminase. Ik doe altijd een multivitamine preparaat op de spiering en sinds een jaar of zo voeg ik ook wat vitamine b1 toe. Ik verhit de spiering niet.
Ik geef, naast spiering, ook andere voedselitems, zoals pinkies, kippenhart en wormen. Geef je alleen thiaminase bevattende vis aan je slangen, dan loop je ongetwijfeld veel meer risico. Wellicht is het ook soortafhankelijk in hoeverre slangen er gevoelig voor zijn.

Als je slangen aan thiaminase lijden, dan zie je dat als volgt. Door het tekort aan Vitamine B1 raken de spieren van het onderlichaam verlamd. Tegelijkertijd trekken de rugspieren wel normaal samen. Dit leidt er toe dat de slangen zich raar gaan bewegen. Soms een beetje kurketrekkerachtig en schokkerig, maar meestal steken ze hun kop omhoog en duwen die dan zo ver achterover dat ze zelfs omvallen.
Als je deze verschijnselen ziet moet je meteen ingrijpen. Injecties met thiamine (Vitamine B1) lossen het probleem gewoonlijk op. Ga hiervoor naar je dierenarts! Als de slang die hier aan lijdt nog wil eten, dan kun je ook pure Vitamine B1 op het voedsel doen. Dit kan alleen als de verschijnselen nog niet zo vergevorderd zijn. Overdosering vindt niet zo snel plaats want de overtollige Vitamine B1 wordt grotendeels uitgescheiden. Bekijk daarna wat je verkeerd doet voor wat betreft het voedsel dat je geeft.

Het is absoluut van groot belang dat je meteen gaat behandelen als je verschijnselen van Thiaminase ziet bij je slangen.


De onderstaande vissoorten zijn onderzocht op het wel of niet bevatten van Thiaminase.
Dit onderzoek is niet verricht voor kousebandliefhebbers, maar voor de commerciële fok van nertsen.
Maar wij kunnen hier ook ons voordeel mee doen.

Onderstaande vissoorten bevatten GEEN Thiaminase
Wetenschappelijke naam
Watersoort
Nederlandse naam
Ambloplites r. rupestris
Zoet
Steenbaarsachtige
Anguilla rostrata
Zoet
Aal
Brosme brosme
Zout
Lom
Centropristis striatas
Zout
Zeebaars
Christivomer n. namaycush
Zoet
Amerikaanse meerforel
Coregonus hoyi
Zoet
Chub
Cynoscion avenarius
Zout
Ombervis-achtige
Cynoscion nothus
Zout
Ombervis-achtige
Esox lucius
Zoet
Snoek
Gadus morrhua
Zout
Kabeljouw
Galeichthys felis
Zout
Zeekatvis
Hippoglossoides platesoides
Zout
Amerikaanse schol
Hippoglossus hippoglossus
Zout
Heilbot
Huro (Micropteris) salmoides
Zoet
Baarsachtige
Hypomesus olidus
Zoet
Spieringachtige
Leiostomus xanthurus
Zout
Ombervis-achtige
Lepisosteus osseus oxyurus
Zoet
Beensnoek
Lepomis gibbosus
Zoet
Gewone zonnebaars
Lepomis m. macrochirus
Zoet
Bluegill
Leucichthys artedi areturus
Zoet
Herring
Limanda ferruginea
Zout
Geelstaartschar
Loligo brevis
Zout
Pijlinktvis-achtige
Melanogrammus aeglefinus
Zout
Schelvis
Menticirrhus americanus
Zout
Ombervisachtige
Merluccius bilinearis
Zout
Atlantische heek
Micropogon undulatus
Zout
Geelbek
Micropterus d. dolomieu
Zoet
Baarsachtige
Mugil spec.
Zout
Harders
Oncorhynchus kisutch
Zoet
Cohozalm
Perca flavescens
Zoet
Amerikaanse gele baars
Plecoglossus altivelis
Zoet
Ayu (spieringachtige)
Pollachius virens
Zout
Koolvis
Pomoxis nigromaculatus
Zoet
Zonnebaarsachtige
Prionotus spec.
Zout
Schorpioenvis-achtigen
Pseudopleuronectes americanus
Zout
Amerikaanse winterschol
Pseudopleuronectes americanus dignabilis
Zout
Bot-achtige
Salmo gairdnerii irideus
Zoet
Regenboogforel
Salmo salar
Zoet
Zalm
Salmo trutta fario
Zoet
Beekforel
Scomber scombrus
Zout
Makreel
Sebastes marinus
Zout
Roodbaars
Squalus acanthias
Zout
Doornhaai
Stenotomus aculeatus
Zout
Zeebrasem-achtige
Stenotomus chrysops
Zout
Zeebrasem-achtige
Stizostedion v. vitreum
Zoet
Amerikaanse snoekbaars
Synodus foetens
Zout
Atlantische hagedisvis
Tautoga onitis
Zout
Zwartooglipvis
Tautogolabrus adspersus
Zout
Baarsachtige
Trichiurus lepturus
Zout
Grootkop haarstaart (baarsachtige)
Urophycis spec.
Zout
Schelvisachtigen

Onderstaande vissoorten bevatten WEL Thiaminase
Wetenschappelijke naam
Watersoort
Nederlandse naam
Abramis brama
Zoet
Brasem
Alosa pseudoharengus
Zoet
Haringachtige
Ameirus melas melas
Zoet
Dwergmeerval
Amia calva
Zoet
Moddersnoek
Anchoa hepsetus
Zout
Ansjovis, haringachtige
Artica islandica
Zout
Noordkromp (schelpdier)
Brevoortia patronus
Zout
Haringachtige
Brevoortia tyrannus
Zout
Haringachtige
Campostoma anomalum pullum
Zoet
Karperachtige (Central stoneroller)
Carassius auratus
Zoet
Goudvis
Catostomus c. commersonii
Zoet
Zuigkarper
Clams
Zoet
Zoetwatermossel
Clupea harengus
Zout
Haring
Coregonus clupeaformis
Zoet
Marene (zalmachtige)
Cyprinus carpio
Zoet
Karper
Dorosoma cepedianum
Zoet
Draadvinnige elft
Engraulis mordax
Zout
Ansjovis, haringachtige
Garfish (garpike)
Zout
Krokodilsnoek
Gymnothorax ocellatus
Zout
Gevlekte murene
Harengula pensacolae
Zout
Sardine, haringachtige
Ictalurus lacustris punctatus
Zoet
Gespikkelde meerval
Ictiobus cyprinellus
Zoet
Zuigkarperachtige
Lepibema chrysops
Zoet
Witte baars
Lepimbema (Morone) chrysops
Zoet
Witte baars
Lota lota
Zoet
Kwabaal
Myoxocephalus quadricornis thompsonii
Zoet
Giant Sculpin
Notropis hudsonius
Zoet
Karperachtige (spottail shiner)
Notropus atherionoides
Zout
Buck eye shiner
Osmerus eperlanus
Zout
Spiering
Osmerus mordax
Zout
Atlantische Regenboog Smelt
Petromyzon marinus (adult)
Zoet
Zeeprik
Pimephales promelas
Zoet
Dikkop-elrits
Placopecten grandis
Zout
Sint Jacobs-schelp
Pluerobema cordatum
Zoet
Grootvoet mossel
Poronotus triacanthus
Zout
Butterfish
Primephales p. promelas
Zoet
Fathead Minnow
Prosopium cylindraceum quadrialaterale
Zoet
Zalmachtige
Scomber japonicus
Zout
Makreel
Stizostedion canadense
Zoet
Canadese snoekbaars

De lijsten zijn afkomstig van deze pagina en deze pagina... en door mij vertaald.

 


Kousebandslangen.nl - Pokken

Pokken komen regelmatig voor bij kousenbandslangen, maar ook andere reptielen hebben hier zo nu en dan last van.
Het start gewoonlijk op de buik met een rozerode verkleuring van een aantal buikschilden. Dan ontstaan er blaasjes/bultjes die gaandeweg groter worden. Dit komt doordat de schubben geïnfecteerd raken door bacteriën en/of schimmels. Deze ontstaan door een van de volgende dingen (of een combinatie van deze drie):

1. Het terrarium is te vochtig waardoor de slang constant op een vochtige ondergrond moet liggen.

2. Het terrarium is te koud.

3. Het terrarium is onhygiënisch doordat het niet vaak genoeg schoongemaakt wordt.

Wanneer je bij de eerste verschijnselen één of meerdere van de drie bovenstaande factoren wijzigt, dan gaat het probleem vanzelf weg en zal er na een of twee vervellingen niks meer van te zien zijn.

1. Zorg dat er altijd een kurkdroog deel in het terrarium aanwezig is. Dit kun je bewerkstelligen door stralingswarmte van boven d.m.v. een spotje.
Ook kun je een bodemverwarming aanbrengen. Het gemakkelijkst is d.m.v. een warmtematje. Zonodig kun je via een dimmer de temperatuur hiervan op de voor jou gewenste brengen.
In een ver verleden, toen er nog geen warmtematjes beschikbaar waren, loste ik het als volgt op. In een leeg conservenblik monteerde ik een lampje van 25 watt en dat blik bevestigde ik onder het (houten) terrarium. Aan de onderkant boorde ik dan wat gaatjes om de overtollige warmte af te voeren. Resultaat was een warme, droge plek waar de slangen graag lagen.
Een andere manier die ik nog wel eens gebruik is de volgende. Wanneer je halogeenlampen of Tl-buizen gebruikt, dan kun je de smoorspoel (transformator) middels elektriciteitsdraad een eind van de lampen af bevestigen. Ik schroef hem dan onder een houten terrarium, eventueel op zo'n manier dat hij geen direct contact maakt met het hout.
Een andere manier die ik ook wel gebruik is de smoorspoel in een blik (bijvoorbeeld een oude koektrommel of zo) en die kun je dan in het terrarium zetten met een steen erbovenop.
Resultaat is een warme, droge plek.

Op de foto zie je een koektrommel met daarin de transformator van halogeen verlichting.
Hier bovenop ligt nu een dikke laag steentjes.

2. Wanneer je probleem 1 oplost zoals hierboven beschreven, is probleem 2 meestal ook opgelost. Eventueel nog een lamp erbij hangen of het wattage van de aanwezige lamp verhogen.

3.In een droger terrarium groeien nauwelijks schimmels en ook bacteriën hebben veel minder kans om zich massaal te vermeerderen. Natuurlijk moet je ook regelmatig het substraat vervangen en betere algemene hygiëneregels naleven. Ook de waterbak zeer regelmatig schoonmaken en voorzien van vers water.

Zijn de verschijnselen al zo erg dat er al bultjes/blaren zijn ontstaan, dan begin je met de bovenstaande veranderingen. Daarnaast stip je de plekjes 1 x per dag aan met vloeibare jodium. Even een paar dagen geen grote waterbak in het terrarium zetten. Hou het maar bij een klein bakje met drinkwater waar de slang niet in kan liggen. Want anders is de jodium weer vlug verdwenen.
Helpt dit allemaal niet, dan moet je contact opnemen met een dierenarts die verstand heeft van reptielen.
Laat hem/haar beoordelen of een antibiotica kuur nodig is.

Hou je bak schoon en droog. Dan heb je nergens last van.

 


 

Kousebandslangen.nl - Mondrot (Stomatitis ulcerosa)

In het verleden, toen er nog erg veel kousebandslangen geïmporteerd werden, kwam deze kwaal veel vaker voor dan heden ten dage.
Echter, uitsluiten kun je het niet en als je er mee te maken krijgt word je daar niet vrolijk van.
Stomatitis is een ontsteking van de mondslijmvliezen. Ulcerosa betekent dat er sprake is van zweervorming.

De eerste verschijnselen zijn dat het mondslijmvlies enigszins gezwollen is waardoor de kaken niet meer goed op elkaar aansluiten. Het mondslijmvlies ziet rood en opgezwollenin plaats van roze-achtig. Ook weigert een zieke slang gewoonlijk voedsel en wrijft met de bek ergens langs door de irritatie in de bek.

Enige dagen later ontstaan er ettervormende zweertjes die je herkent aan de creme/gelige, kaasachtige substantie (pus) die om de tanden heen verschijnen. Dit leidt er soms toe dat er tanden uitvallen en dat er gaatjes in het tandvlees ontstaan. De slijmproduktie is verhoogd wat op den duur de ademhaling bemoeilijkt.

Aangezien Stomatitis ulcerosa een bacteriële infectie is, breidt deze zich razendsnel uit naar de slokdarm. Ook is een longontsteking een vaak voorkomend verschijnsel, omdat de bacterieën ook hier terecht kunnen komen. Vaak gaat het om o.a. de volgende bacteriën: Pseudomonas fluorescens Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens, Pasteurella haemolytica, Aeromonas species, etc. Ook kan de oorzaak een schimmel zijn (Candida albicans), maar dit komt veel minder vaak voor.

Wanneer zich deze verschijnselen openbaren neem je meteen contact op met een dierenarts. Er moet namelijk een antibiogram gemaakt worden. Dit is een overzicht van de gevoeligheid voor bacteriedodende middelen. De meeste bacteriën die Stomatitis ulcerosa veroorzaken zijn weinig gevoelig voor de gangbare antibiotica, dus er zal een doelgericht beleid bepaald moeten worden door laborant en dierenarts.

Belangrijke redenen waarom deze kwaal ontstaat zijn een slechte voedingstoestand, slechte leefomstandigheden en slechte hygiene. Het ontstaat niet altijd in de bek, maar soms ook wel elders in het lichaam.

Onbehandeld leidt deze kwaal onherroepelijk tot de dood.

De behandeling...

Bij de eerste verschijnselen zet je het zieke dier meteen in een quarantaineterrarium. Dit dagelijks reinigen en om de paar dagen ontsmetten met bijv. Hibicet.
Het terrarium waar het zieke dier inzat wordt ook nauwgezet gereinigd en ontsmet.
Omdat het dier waarschijnlijk al een poosje niet gegeten heeft, is het zaak om de slang weer aan het eten te krijgen en dat er vocht toegediend wordt als er sprake is van uitdroging. Probeer extra vitaminen e.d. aan het voedsel toe te voegen ter ondersteuning van de conditie.
Inmiddels is natuurlijk de dierenarts ingeschakeld!
Haal bij de apotheek een fles "Zoutzuur één normaal". Voeg aan het drinkwater 6 ml van deze vloeistof aan 1 liter water toe. Dit blijf je zeker een maand doen. Het drinkwater moet dagelijks ververst worden. Doe ditzelfde ook bij de eventuele dieren die in het terrarium zaten waarin het zieke dier zat. Dus ook een maand het drinkwater aanzuren met "HCL één normaal".
De loszittende tanden en stuken weefsel in de bek dienen voorzichtig te worden verwijderd (dierenarts) met bijv. een wattenstaafje en pincet. Hierna spoel je de bek met aangezuurd water (12 cc HCL, één normaal" per liter water en dit moet 2 tot 4 keer per dag herhaald worden. Breng een door de dierenarts voorgeschreven antibioticazalf of -poeder aan volgens voorschrift. Dit natuurlijk alleen als microscopisch onderzoek heeft uitgewezen dat het om een bacteriële besmetting gaat.
Wanneer het gaat om een schimmel-besmetting, dan helpt antibiotica niet en dient er een antischimmelpreparaat gebruikt te worden zoals bijv. Nystatine.
Mocht dit alles niet het gewenste resulaat oleveren, overleg dan met een op reptielengebied deskundige dierenarts.

Als u wilt lezen hoe moeizaam de genezing soms gaat, kunt u op een van mijn andere websites een artikeltje lezen over de genezing van een Bandvaraan (Varanus salvator) met mondrot.
U vindt het hier...

Dat volhouden uiteindelijk zinvol kan zijn, blijkt wel uit het feit dat in de reptielenzoo nog nakomelingen (F3 generatie) van de in het artikel genoemde varaan te zien zijn.

 


Kousebandslangen.nl - Parasieten

Zoals alle reptielen kunnen ook kousebandslangen besmet zijn of raken met parasieten.

Er zijn teveel soorten parasieten om op te noemen, denk ik, maar dit zijn de meest voorkomende:


Kousebandslangen.nl - Wormen

Wormen (Trematoda of zuigwormen, Cestoda of lintwormen en Nematoda of rondwormen).
Verschijnselen die er op kunen wijzen dat de kousebandslang hiermee besmet is kunnen o.a. zijn:
Niet eten en hierdoor in gewicht afnemen, wel eten en toch in gewicht afnemen en er steeds magerder uit gaan zien, braken, een opgezwollen achterlichaam (maagdarmstelsel), verstopping of juist diaree.

Faecesonderzoek door een dierenarts kan uitwijzen of er sprake is van een wormbesmetting en zo ja, om welke wormen het gaat. Zo zullen bijvoorbeeld lintwormen met andere medicatie bestreden moeten worden dan rondwormen.
Volg nauwgezet het advies van de dierenarts op om van de besmetting af te komen.
Zet het dier/de dieren in een quarantaineterrarium tijdens de behandeling en reinig hun normale terrarium met grote precisie. Ontsmetten en met zo heet mogelijk water ruim naspoelen is meestal wel voldoende. Van belang is om de voor het oog niet zichtbare wormeitjes in kieren en dergelijke te vernietigen. Gooi voorwerpen uit het terrarium die niet goed gereinigd kunnen worden weg. Reinig ook het quarantaineterrarium regelmatig op deze manier.

 


Kousebandslangen.nl - Teken

Deze beestjes zitten meestal alleen op wildvangdieren. Het is een klein beestje dat tot de spinachtigen behoort. Ze bijten zich bij slangen vast in de huid tussen/onder de schubben en zuigen bloed uit hun gastheer.
Deze teken zijn vrij gemakkelijk te verwijderen. Durf je dit niet aan, laat het dan door een dierenarts doen.
Met een pincet pak je de teek zo dicht mogelijk op de huid van de slang vast en trekt hem voorzichtig, met een draaiende beweging, uit de slangenhuid.
Vroeger werd een teek, voordat hij werd verwijderd, eerst verdoofd. Doe dit niet! Gebleken is dat een teek dan nog snel allerlei "gifstoffen" in de gastheer pompt.
Controleer of de kop van de teek ook uit de huid gekomen is. Zo niet, dan kan er een flinke ontsteking ontstaan. Als de kop is blijven zitten is het raadzaam om de dierenarts te vragen deze te verwijderen.

Er zijn ook speciale tekentangen te koop bij apotheek en dierenarts.
Vergeet niet om de teek dood te maken als deze eruit getrokken is. Dit kan door verbranding of met alcohol.


Kousebandslangen.nl - Eencelligen

Een besmetting met eencelligen (bijvoorbeeld amoeben, flagelaten, coccidíën, cryptosporidium) kan alleen vastgesteld worden via faecesonderzoek.

Symptomen zijn prooi uitbraken na een paar dagen, diaree, erg stinkende ontlasting, algemeen ongezonde indruk, voedselweigering, uitdroging, etc.


Ontlasting voor onderzoek niet koelen en zo vers als maar mogelijk laten onderzoeken. Eventueel tevoren een afspraak maken of het schikt bij de dierenarts zodat hij/zij de ontlasting bij aankomst meteen kan onderzoeken. Sommige organismen zijn namelijk alleen te zien als ze nog leven.

Volg nauwkeurig het advies van de dierenarts op om de besmetting te bestrijden en laat na de behandeling de ontlasting nogmaals onderzoeken. Vraag aan de dierenarts wanneer je dit het beste kunt laten doen.

 


Kousebandslangen.nl - Bloedmijt (Ophionyssus natricis)

Een besmetting met bloedmijt kan een regelmatig terugkerend fenomeen zijn. Zeker als je de bestrijding ervan niet serieus neemt.
Een besmetting met enkele bloedmijten (ook wel bloedluizen genoemd) is niet levensbedreigend en kan op zich ook niet zoveel kwaad. In een terrarium dat zeer frequent gereinigd wordt zal het zelden tot een grote uitbraak van bloedmijt komen.
Pas als een dier verzwakt is en daardoor de mijtbesmetting zich massaal kan manifesteren wordt het een echt probleem.
Om alle ellende voor te zijn kun je natuurlijk beter zorgen dat je helemaal geen bloedmijt in je terrarium hebt.

Bloedmijt is een zogenaamde ectoparasiet. Dat betekent dat het hier om een parasiet gaat die op de buitenkant van zijn gastheer leeft. Naast dat ze bloed ontrekken aan het lichaam van de gastheer kunnen ze ook de overbrenger zijn van verscheiden ziektes. Wanneer je meerdere terraria hebt en je bent niet erg zorgvuldig met de hygiene (kruisbesmetting tussen de verschillende bakken), dan kan het gebeuren dat ziektes vanuit het ene terrarium overgebracht worden naar het andere via de bloedmijt.

Een bloedmijt is ongeveer 1 mm groot. Ze behoren, o.a. samen met de spinnen (orde Araneae) en de schorpioenen (orde Scorpiones) tot de klasse Arachnidae. Mijten en teken behoren tot de orde Acari binnen deze klasse. Ze hebben 8 pootjes en zijn donkerrood gekleurd. Met het blote oog gezien lijken het zwarte speldepuntjes die zich over het slanglichaam bewegen. Vooral op lichtgekleurde dieren zoals albino slangen zijn ze goed te zien.
Een vrouwtje legt enkele tientallen eitjes per keer en die kunnen onder ideale omstandigheden al na een dag uitkomen. Om volwassen te worden doorlopen de larven een aantal nimfe-stadia. Het zijn behoorlijk taaie beestjes die zonodig maanden zonder voedsel kunnen. In de eitjes kan de ontwikkeling maandenlang stilstaan als de omstandigheden niet juist zijn. Op het moment dat die omstandigheden weer goed zijn (bijv. hogere temperatuur) gaat de ontwikkeling weer verder. Deze eitjes worden op allerlei plaatsen gelegd. Door hun geringe grootte kan een bloedmijtvrouwtje bijna overal komen en zal de eitjes dan ook in bijvoorbeeld onmogelijk kleine kiertjes e.d. leggen. Vandaar dat het noodzakelijk is dat alle niet goed te reinigen materialen in een besmet terrarium weggegooid moeten worden. Pas als de mijt volwassen is gaat hij op de slang leven. In de diverse nimfe-stadia leven ze gewoon los in het terrarium.
Wanneer een volwassen bloedmijt op zijn gastheer zit steekt hij zijn zuigsnuit tussen de schubben door in de huid en begint bloed op te zuigen. Ze blijven meestal een halve tot een hele week op het reptiel zitten waarbij de vrouwtjes wel 10 tot 15 keer hun eigen gewicht aan bloed kunnen opnemen.
Is zo'n vrouwtje helemaal gevuld met bloed, dan verlaat ze het reptielenlichaam en gaat op zoek naar een plek om de eitjes te leggen. Hierbij kunen ze redelijke afstanden afleggen (tot wel enkele meters op eigen houtje en onbeperkt als ze door de verzorger op hun handen of schoonmaakdoekje o.i.d. meegenomen worden).



Soms worden de eitjes zelfs onder de schubben van de slang gelegd.

 

Controleer regelmatig de waterbak, want hierin vind je vaak miniscuul kleine nimfen van de bloedmijt. Ook merk je het aan slangen door hun gedrag. Besmette slangen liggen vaak ongebruikelijk lang in de waterbak. Dit doen ze om de mijten te verdrinken. Daarom is het van belang dat slangen een waterbak hebben waar ze helemaal en met zijn allen tegelijk in moeten kunnen liggen Als je zo'n in het water liggende slang goed bekijkt, dan zie je op het boven het water uit stekende deel van het lichaam (meestal de neuspunt) een flinke hoeveelheid mijten zitten.
Dieren die besmet zijn met bloedmijt kunnen op de duur ook wat inactief worden en een wat suffe indruk maken. Ook zullen ze zich langs van alles en nog wat schuren omdat ze jeuk hebben en op die manier de pestbeestjes proberen kwijt te raken. In de natuur ontdoet een slang zich tijdens een vervelling van de mijten, waardoor de besmetting met mijten normaal gesproken binnen de perken blijft.

Enkele manieren om van bloedmijt af te komen die me ooit toegezonden zijn...

LET OP: bij een mede-kousebandslangenhouder zijn er een aantal van zijn "waterslangen" dood gegaan na het gebruik van een anti-luis-shampoo met de naam Loxazol!!!
De werkzame stof in Loxazol is permetrine
Het is aannemelijk dat dit de doodsoorzaak is, maar niet bewezen.
Lees op het forum (hier dus) over het hoe en wat...

Terrarium helemaal leeg halen incl. achterwand. Bij de drogist anti-luis cremespoeling halen (voor mensen). Sopje maken en terrarium daar helemaal mee schoon maken (wel een poosje laten luchten!!) Opnieuw een lekker warm sopje maken en de slang(-en) er 10 min. in laten. Kopje boven water houden met je hand en een heeeeeeel klein beetje water met je vinger over het kopje wrijven. Terrarium enkel inrichten met keukenrol, waterbak en een schuilplaats. Dit alles herhalen op de 3de dag. Dan is je slang mijt vrij. Nog 2 dagen wachten en zie je dan nog helemaal niks, dan je terrrarium weer inrichten. Wij hebben dit alles gedaan en zijn sindsdien mijt vrij (de slang.....en die HAD echt veel mijt!) Antiluis cremespoeling blijft bij mensen 3 weken werkzaam omdat het een laagje om het haar geeft... Misschien dat dit ook de reden is dat we heel snel van de mijt af waren...Het laat dus naar alle waarschijnlijkheid ook een laagje tussen de schubben achter...

Als je slang last heeft van mijt, moet je naast het hok goed schoonmaken elke dag je slang behandelen. Haal geen dure onnodige middeltjes in huis en dergelijke. Deze zijn giftig, hoe diervriendelijk ze ook doen overkomen. Ga naar je keukenkastje en pak een fles sla-olie en smeer daar je slang een paar dagen mee in. Door de slaolie word de mijt zijn zuurstof ontnomen en gaat dood. Een voor de slang totaal onschadelijke manier om hem van mijt te ontdoen. Herhaal deze insmeerprocedure een paar keer gedurende enkele weken. Hierdoor gaan ook de nieuwe, vers uit de eitjes gekomen mijten dood voordat ze zelf weer eitjes kunnen leggen. Volledig diervriendelijk en er komt geen gif aan te pas.

Andere manieren om de mijt kwijt te raken zijn...

Bij uw dierenarts kunt u het middel Frontline kopen. Vraag hoe u het in uw geval het beste kunt gebruiken.
Spuit in ieder geval nooit frontline rechtstreeks op het dier, maar doe wat op een doekje en wrijf dit over de slang. Pas op bij neusgaten en ogen.
Reinig het terrarium zeer grondig en gooi alles weg wat niet te reinigen is.


Hier vind je een duidelijke beschrijving om van de bloedmijt af te komen met Frontline...

Er zijn tegenwoordig roofmijten te koop die de bloedmijt op een natuurlijke wijze zouden bestrijden. Ik heb hier geen ervaring mee, maar het klinkt goed.


Lees hier meer over dit product - Dutchy’s ®

 


Kousebandslangen.nl - Longontsteking

Zo nu en dan kan er bij slangen, dus ook bij kousebandslangen, een longontsteking ontstaan.
Dit komt gewoonlijk niet tot nauwelijks voor bij verder gezonde kousebandslangen, want die kunnen wel tegen een stootje.
Longontsteking ontstaat meestal bij verzwakte dieren. Vaak gaat het dan om wildvangslangen.
De meest opvallende verschijnselen zijn een moeilijke, zware ademhaling die niet geruisloos meer is.
Vaak hoor je en gorgelend geluid en er is gewoonlijk sprake van slijmvorming die dan op den duur uit de bek druipt. In het slijm zitten soms wat spoortjes bloed. Als de benauwdheid echt erg wordt, zal de slang met open bek blijven liggen.
Zonder behandeling zal een longontsteking tot de dood leiden.

Zet de slang in een quarantaineterrarium en zorg ervoor dat de temperatuur daar hoog is. Wanneer het om een verkoudheid gaat zullen de verschijnselen afnemen en verdwijnen.
Vraag een dierenarts om advies als de verschijnselen niet snel verdwijnen. Deze zal gewoonlijk een antibioticum voorschrijven. Volg het advies op dat je meekrijgt met het medicijn en maak de kuur af, ook al lijkt de slang genezen halverwege de behandeling.


Kousebandslangen.nl - Vervellingsproblemen

Normaal gesproken vervelt een kousebandslang in een stuk. Soms scheurt deze vervelling wel in stukjes, maar zitten er geen vervellingsresten meer op de slang.


Een Thamnophis atratus atratus die gaat vervellen.

 

Wanneer een slang in losse stukken vervelt en er blijven restanten achter, dan kàn dat duiden op een probleem.

Het terrarium is te droog.
Er is geen waterbak in het terrarium aanwzig die groot genoeg is voor de slang om in te liggen.
Het dier is ziek of ondervoed.

Wat te doen als dit zich voordoet?
Probeer de reden van de vervellingsproblemen te achterhalen en vind hiervoor een oplossing.
Sproei in de vervellingsperiode twee keer per dag wat lauw water op de slang. Zet een afgesloten, kunststof bakje, met een gat erin waar de slang gemakkelijk doorkan, in het terrarium. Vul dit bakje met vochtig sphagnum, vochtig zaagsel of vochtig keukenpapier. De slang gaat tijdens de vervellingsperiode in dat bakje liggen als hij daar behoefte aan heeft.
Zorg dat er een waterbak aanwezig is in het terrarium die groot genoeg is voor de slangen om in te liggen.
Zorg dat het dier beter wordt en beter doorvoed raakt.
Vaak is het dan voldoende om het dier een poosje te baden in lauw water. Na een half uurtje weken kun je de achtergebleven stukken vel er gemakkelijk afwrijven.
Let op dat je het staartuiteinde niet vergeet te controleren. Als daar vervelling achterblijft kan dit leiden tot het afsterven van weefsel.
Ook is het van groot belang dat je kijkt of de oogkapjes verveld zijn. Zo niet, dan moet je die eraf halen. Een gemakkelijke methode is om een stukje plakband om je vinger te draaien met de plakkant naar buiten toe. Druk deze voorzichtig op het achtergebleven stukje vervelling op het oog. Daarna trek je dit voorzichtig los.
Wanneer dit alles niet tot een bevredigende oplossing leidt, neem dan contact op met een dierenarts.

Thamnophis sirtalis tetrataenia een paar dagen voor dat ze gaat vervellen

 

Hetzelfde vrouwtje als hierboven, vlak na de vervelling

Kijk ook eens op de pagina die u ziet als u op onderstaande foto klikt. Hier vindt u ook nog allerlei tips en behandelwijzes.

Behandelingsmethoden